Salvemos la tierra, es el unico planeta con...

Waar waren we gebleven?
De tocht terug naar Ushuaia duurt gemiddeld 2 dagen. Het hangt af van de snelheid van het schip. En dat hangt dan weer volledig af van het weer tussen Antarctica en Cape Hoorn. Daar waar de 2 oceanen mekaar ontmoeten gaat het er meestal woelig aan toe. Maar, we hebben chance.. En dat is uitzonderlijk... De zee is alweer behoorlijk rustig, de wind valt goed mee en de kapitein kan bijna continu een hoge snelheid aanhouden.

Cape petrol

Albatros

Cape petrol

Beagle channel 

Links Argentina, en rechts Chile 

We volgen een lecture van Jane, de Australische ecologist aan boord. Klimate change and Antarctica.
Het is ongelooflijk boeiend en alle facts worden in mensentaal uitgelegd en voorgesteld. Er zijn een hele boel parameters waarmee onomstotelijk  aangetoond wordt dat er iets serieus mis is met ons klimaat. Facts! Nu ja, we merken het gewoon zelf toch ook al, alles is extremer geworden. Regen, wind, hittegolven, stormen, droogtes, bosbranden,... Elke dag is er wel ergens iets gaande door de wijzigingen in het klimaat. En het kost telkens mensenlevens... Als dat ons niet wakker schudt, wat dan wel?
Iemand die dat nu nog negeert is ofwel oerdom en anders onwetend... Alhoewel in deze tijden onwetend zijn?
Maar 'never argue with an idiot, he will bring you down to his level and beat you with experience' . 😜

Het goede nieuws is dat we het effect nog kunnen keren..
En dat hoeft ons niet eens zoveel moeite te kosten.
De grootste boosdoener, naast methaan, is en blijft CO2. En de grootste veroorzaker daarvan is de energiesector.  We kunnen al veel CO2 besparen door meer lokaal te kopen, en te kiezen voor de verse, lokale groenten, van het seizoen.
Mogen we nooit meer vliegen (en is dan de zeilboot van Anuna en Greta de oplossing)? Zo extreem hoeven we, volgens mij, niet te zijn. Maar zij zetten ons wel aan tot nadenken. En daar gaat het om.
Ben ik nu hypocriet dat ik dit schrijf terwijl ik zelf op vliegreis ben? Maybe...

Wij hebben onze vliegtuigreizen bewust meer dan gehalveerd, in vergelijking met vroeger. Onze dieselvolvo is ondertussen vervangen door een co2 vriendelijke benzinewagen. En de volgende zal waarschijnlijk een elektrisch of hybride auto worden. We leren onze kleinkinderen aandacht te hebben voor verspilling en recyclage.
Geen 'one more used plastic' meer! Al moet ik eerlijk zijn.. Dat lukt me nog lang niet helemaal. Maar als we met zijn allen al kleine inspanning leveren, ... En misschien volgen dan ook politici en bedrijven?
En de link met Antarctica? De winterse ijslaag op het water, rond het vaste land wordt elk jaar kleiner en kleiner.. 😒
De diversiteit in het water neemt af.
Met gevolgen voor de verdere voedselketen. Dat kunnen we toch niet zomaar negeren.

Jane heeft 'ons' gevangen plankton van eergisteren ondertussen geannaliseerd.
Salp, comb jelly en krill zien we met het blote oog. Onder de microscoop zien we nog veel meer vreemde beestjes... Beetje akelig wat je allemaal niet ziet met het blote oog.. Hmmm.

Omdat de oceaan zo kalm is, mogen we een bezoekje brengen aan de brug. Dit schip heeft meer dan 130 personeelsleden, waarvan slechts 15 staf/officieren. Ze doen dat boeltje hier goed draaien.

Het 'werkvolk' is voornamelijk van filipijnse afkomst. Ze blijven ongeveer 8 maanden aan boord en gaan dan een paar maanden naar huis.
De crew draait 7 weken en gaat dan voor 6  weken naar huis.
Ze zijn multi inzetbaar. We zagen regelmatig officieren meedraaien op de pit bij de landingen. Net zoals het keukenpersoneel. Het ziet er een leuke bende uit. Hun afscheidsshow,  de laatste avond, is hilarisch. Ik hoop dat ze een correct loon krijgen. Van ons krijgen ze alvast een welverdiende fooi.

Door het uitstekende weer zijn we heel wat vroeger terug in Ushuaia en kunnen we 's avonds de stad in. 80% van wat er rondloopt zijn toeristen. Winkeltjes, winkeltje .... We kopen bewust geen prullaria, behalve T-shirts voor Quinten en Alicia. En een lekker ijsje in de lokale crémerie. Waar, niet toevallig, ook het ganse expeditieteam zit te smullen.

Om 7 h 's morgens moeten we al de bus op. Voor een busuitstap in het nationaal park. 3,5 uur bus, 1 fotostop en 1 wandeling van 30 minuten..
Met 50 achter mekaar padje volgen. De omgeving is prachtig en compenseert de rest. Volgende keer geen voorafgeboekte schoolbusuitstap meer voor ons. We regelen dan wel zelf een lokale taxi die ons naar de mooie plekjes brengt. 😜

Beverdam. De beestjes werden ingevoerd voor hun pels, maar die is niet dik genoeg. En nu is het een pest...

's avonds zijn we alweer in Buenos Aires. Geen georganiseerde tango-bus-uitstap. Wel een lokaal restaurantje gespecialiseerd in Argentijnse steak 

(vanaf zaterdag spannen we de broekriem onherroepelijke weer aan, het zal nodig zijn).

En daarna wandelen we nog wat door de bruisende stad... 

Een smeltkroes van culturen, een warboel aan stijlen,... armoede, daklozen versus dure merkenwinkels..  Vuiligheid en urinegeur, tegenover mooie frisse bloemetjes in de perken en parken. De stad heeft vanalles dat aantrekt, maar Buenos Aires stoot ook een beetje af..
Voor we weer naar huis vliegen verkennen we de haven en de plaza Mayo nog even. 

De basiliek is prachtig. Jonge mensen knielen er neer om te bidden. Dat zien we bij ons niet veel meer.
Het mausoleum van San Martin, de bevrijder van Argentina, wordt streng bewaakt en veel bezocht.
Ook de presidentiële residentie bevindt zich op dit plein: het roze huis. En dat wordt nog strenger bewaakt.
Terwijl we daar zijn is er een betoging aan de gang. Veel tromgeroffel, veel rood, wat rook en heel veel politie. We komen niet te weten waarom ze betogen, maar het zou hier een dagelijkse gewoonte zijn. Het lijkt ons allemaal veilig en vredevol te verlopen.
Tijd om terug te keren naar ons hotel de Emparador. En weer naar huis te vliegen..
Onze vlucht heeft wat vertraging. Maar het vormt geen probleem. Dan moeten we wat minder lang wachten in Amsterdam 😉
We hebben al veel mogen reizen, en al veel gezien en gedaan. Maar deze reis scoort bij het mooiste en uitzonderlijkste wat we ooit mochten ervaren!
Hopelijk hebben jullie mee genoten van deze reis.