29-11. Aan land in New Beko harbour. En de britse onderzoekers van port Locroy komen aan boord voor 1 avond!

Surfing on the waves on Antarctica! 

Onze eerste expeditie vandaag startte al om 7.30h. De 2de stond om 10.30h op de planning.

We hebben al zoveel mooie dingen gezien deze laatste week. En elke dag opnieuw blijven er zoveel dingen me verbazen..

Het gaat niet alleen om wat je ziet, maar ook om wat je hoort, of net niet hoort, en ruikt en voelt. Dat kan je niet vastleggen op foto.

In de pinguin kolonies stinkt het altijd naar guana en heerst er een gezellige drukte. Ze stelen mekaars keitjes en kwetteren wat. En af en toe barst er de hel los. Dan zijn er vogels in de buurt die eieren willen stelen!
Dan gaan de decibels de hoogte in!

Toen we aan het kayakken waren, en we de zeehonden zagen, was het dan weer muisstil. Iedereen hield zijn adem in en probeerde zo kort mogelijk bij die mastodonten te geraken.. Het enige wat we hoorden was het plotse gebulder en gekraak van de gletsjers achter ons ... Telkens verschiet je van die ongelooflijke kracht van moeder natuur. Je hoort haar wel, maar tot nu toe zagen we haar nog niet in actie. De kans bestaat echter wel vandaag dat er stukken ijs afbreken en in het water terecht komen, want de zon schijnt altijd maar langer, en er zijn hier veel gletsjers. Op een week tijd is de nacht al een uur korter geworden. De zon verdwijnt maar voor 4 uurtjes meer 's nachts. Echt donker wordt het niet.

Deze foto is vannacht, rond middernacht genomen vanuit onze kajuit!

Soms zet de schipper van de tenderboot de motor even uit, om echt te horen dat er niks te horen valt! Het enige wat je dan hoort, zijn de blokken ijs waar de boot tegen botst, of die tegen de bodem schuren.

Zalig! Perfecte stilte!

Tot die irritante man naast me weer foto's begint te trekken en zijn camera bij elke shot, heel storend en luid, klik-klakt... 🤔
Hij heeft het beste, nieuwste, duurste,.. toestel van de ganse boot.
Net gekocht, uiteraard mét een goede verzekering, en met heel veel knopjes! Ik ben (bijna) zeker dat hij niet eens weet, wat zijn peperdure toestel allemaal kan, en dat hij alleen de automatische stand gebruikt. (wat uiteraard ok is, maar toch).
Hij weet in ieder geval niet hoe hij dat fake fotogeluidje moet afzetten.
Dan moet ik me zo hard inhouden. 😠

Dat, de smakkende Chinezen en luidruchtige (weliswaar vriendelijke) Amerikanen, zorgen af en toe voor wat ergernis. Maar dat hoort erbij. Het schip is groot genoeg om ook rustige plekjes te vinden. En in de tenderbootjes compenseert het wondermooie uitzicht alles.

Ik weet niet juist hoeveel nationaliteiten er aan boord zijn.. Veel! De Indiers houden hun jas en muts aan in het restaurant, de amerikanen hun pet, de aussi's lopen in shorts en op flipflops rond, en de Britten lijken wel kleurenblind. Ze kijken ook maar vies als anderen aan het buffet niet netjes in rij aanschuiven.
De Duitsers verstaan amper Engels en de Scandinaven herken je aan hun grappig accent.

Zoveel clichés die hier bevestigd worden!

En toch voelen we ons op de ene of andere manier verbonden. We mogen allemaal genieten van dit prachtige continent. En velen lopen te glimlachen, staren naar buiten, iedereen loopt (meestal) happy rond.

Tijdens onze vroege cruise zien we enkele seals. Ze genieten van het zonnetje!

En tijdens onze mainlandwandeling horen we de gletjer een paar keer bewegen en stort er een relatief kleine massa ijs in het water. De bootjes worden gewaarschuwd voor de golven die er aankomen.. Het valt allemaal nog mee. Foto's daarvan heb ik niet. Wel van een paar 'kleine lawinetjes' iets later.

De zeehond die zalig ligt te zonnen op het ijs, beweegt amper als het ijs van de gletsjer afkalft. 

Tijdens de navigatieles leren we het verschil tussen zee- en gletsjerijs kennen en leren we welk ijs je best vermijdt en welk ijs geen kwaad kan om tegen te botsen. 

Het ziet er simpel uit. Zeker met de moderne technologie die helpt.